توانمندسازی روان‌شناختی به‌عنوان پیش‌بینی کننده عملکرد شغلی در میان فرماندهان گردان‌های لجستیکی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی نظامی، دانشکده دفاع ملی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران

2 استادیار سیاست‌گذاری عمومی، گروه آموزش مشترک، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران، تهران، ایران

چکیده

این مطالعه با هدف تبیین نقش توانمندسازی روان‌شناختی در پیش‌بینی عملکرد شغلی فرماندهان گردان‌های لجستیک نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران (نزاجا) انجام شده است.
روش‌شناسی: در این مطالعه با استفاده از رویکرد آمیخته با طرح اکتشافی متوالی، ابتدا تحلیل کیفی از طریق تحلیل محتوای اسناد و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 9 نفر از خبرگان تا رسیدن به اشباع نظری انجام و منجر به شناسایی 32 شاخص در ابعاد موردنظر شد. در بخش کمی، یک پرسش‌نامه محقق‌ساخته (32 گویه) به‌صورت سرشماری برای 65 فرمانده گردان توزیع و روایی پرسش‌نامه از طریق نسبت روایی محتوا (CVR > 0.78) و تحلیل عاملی اکتشافی و پایایی آن با آلفای کرونباخ (α = 0.79) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها برای آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، ضریب تغییرات) و آزمون‌های استنباطی (همبستگی پیرسون) با SPSS نسخه 26 تحلیل شدند.
نتایج: یافته‌های کیفی 32 شاخص را نشان دادند که در بُعد صلاحیت بر خودکارآمدی و سازماندهی مهارت‌ها تأکید شده بود. نتایج کمی، میانگین بالای توانمندسازی کلی (M = 4.58) را نشان داد که بُعد صلاحیت با بالاترین میانگین (M = 4.65) در رتبه اول قرار داشت.ضریب همبستگی r = 0.68 (در حالت کلی) و r = 0.72 (برای بُعد صلاحیت) هر دو نشان‌دهنده یک رابطه مستقیم و قوی هستندکه این همبستگی‌ها، نشان دهنده قدرت پیش‌بینی‌کنندگی قوی هستند.
توانمندسازی روان‌شناختی، به‌ویژه بُعد صلاحیت، به‌طور قابل‌توجهی عملکرد شغلی فرماندهان لجستیک نظامی را پیش‌بینی کرده و بهبود می‌بخشد. این یافته‌ها با مطالعات قبلی (مانند جین و همکاران، 2024) همسو هستند، اما بینش‌های جدیدی را برای بافت نظامی ایران ارائه می‌دهند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات