تأثیر سرمایه انسانی سبز بر اقدامات لجستیک چرخشی با میانجی تولید سبز و تعدیل‌گر‌ انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

2 گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

چکیده

با تشدید نگرانی‌های زیست‌محیطی، صنعت هواپیمایی به‌عنوان یکی از صنایع صنایع پرچالش در زمینه کاهش آلایندگی و مصرف منابع، نیازمند راهکارهای نوآورانه‌ است. در این میان، لجستیک چرخشی به‌عنوان الگویی پایدار، نقشی کلیدی در بهینه‌سازی عملکرد زیست‌محیطی دارد. اگرچه مطالعات مختلفی به بررسی محرک‌های لجستیک چرخشی پرداخته‌اند، اما تبیین نقش تعاملی عوامل رفتاری، تولید سبز و انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین را در کنار هم برای تحقق لجستیک چرخشی یک موضوع مغفول مانده است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سرمایه انسانی سبز بر اقدامات لجستیک چرخشی با میانجی تولید سبز و تعدیل‌گری انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین انجام شده است. داده‌های میدانی پژوهش از 175 کارشناس حوزه زنجیره تأمین و لجستیک پنج شرکت برتر فعال در صنعت هواپیمایی با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع‌آوری شد و با به‌کارگیری تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که سرمایه انسانی سبز تأثیر مستقیم و معناداری بر تولید سبز (0.385β=) و اقدامات لجستیک چرخشی(0.322β=) دارد. همچنین تولید سبز ضمن اثرگذاری مستقیم بر اقدامات لجستیک چرخشی (0.320β=)، نقش میانجی کامل در رابطه بین سرمایه انسانی سبز و لجستیک چرخشی (0.123β=) دارد. علاوه بر این، انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین به‌عنوان یک عامل تعدیل‌گر، تأثیر مثبت تولید سبز بر اقدامات لجستیک چرخشی (0.171β=) و همچنین اثرگذاری سرمایه انسانی سبز بر تولید سبز (0.159β=) را افزایش می‌دهد؛ اما اثر تعدیل‌کننده انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین در رابطه بین سرمایه انسانی سبز و اقدامات لجستیک چرخشی (0.098β=) معنادار نیست.

کلیدواژه‌ها

موضوعات